Το Ρομάντζο της Πεντάρας
Ένα μουσικό αναλόγιο βασισμένο
στο ομώνυμο έργο του Μπέρτολτ Μπρεχτ
και σε μουσική του Κουρτ Βάιλ.
Μετά την πετυχημένη παρθενική της εμφάνιση στο Φεστιβάλ Ρεματιάς 2017, η μουσική παράσταση Το Ρομάντζο της Πεντάρας, σε ενορχήστρωση και επιμέλεια της Βύνης Φουντά, βρίσκει το φυσικό της χώρο για το χειμώνα στην αίθουσα του κινηματογράφου «Αλκυονίς» (Ιουλιανού 42 – 46, πλατεία Βικτωρίας), την Τετάρτη 21 Μαρτίου 2018, στις 9μ.μ.
Ο Μακήθ, εγκληματίας με σκοτεινή δράση, συχνάζει σε καταγώγια, έχει ύποπτες συναναστροφές στα μπορντέλα. Έξι χρόνια μετά την τεράστια επιτυχία της μουσικής θεατρικής παράστασης Η Όπερα της Πεντάρας (1928), ο Μπρεχτ βγάζει τον πρωταγωνιστή του από την αφάνεια, του φορά λευκά γάντια, ημίψηλο καπέλο, του δίνει προφίλ επιχειρηματία και τον κάνει ήρωα ενός νέου έργου: του μυθιστορήματος Το Ρομάντζο της Πεντάρας. Με άξονα τα τραγούδια και τη μουσική του Κουρτ Βάιλ για το πρώτο έργο παρακολουθούμε το βίο και την πολιτεία του Μακήθ μέσα από στιγμιότυπα του δευτέρου.
Μέσα από τη μουσική ατμόσφαιρα καμπαρέ του Βάιλ τα νοήματα έρχονται υποδόρια και αιχμηρά να αφήσουν τη φωνή του Μπρεχτ να ακουστεί καθαρά από το 1934 στην εποχή μας…
Συντελεστές
Μακήθ – ανδρική φωνή: Νίκος Στεφάνου
Αφηγητής – γυναικεία φωνή: Ζωή Ναλμπάντη
Φλάουτο: Νίκος Κατριτζιδάκης
Αγγλικό κόρνο: Δημήτρης Σιδερής
Κοντραμπάσο: Γιάννης Χαρμπίλας
Κρουστά: Μιχάλης Διακογιώργης
Πιάνο: Βύνη Φουντά
Ήχος: Χρήστος Χαρμπίλας
Ενορχήστρωση – μεταγραφή – προσαρμογή κειμένων: Βύνη Φουντά
τιμές εισιτηρίων
γενική είσοδος 10€
7€ μειωμένο φοιτητικό άνεργοι ΑΜΕΑ
στο ταμείο της Αλκυονίδας
Ώρα έναρξης: 9:00 μ.μ.
Κινηματογράφος «Αλκυονίς»
Τηλ. 2108220008
Σημείωμα για την παράσταση
Το «Ρομάντζο» γράφτηκε το 1934, στα χρόνια της εξορίας του Μπρεχτ και ανόδου του φασισμού. Η μεγάλη επιτυχία της «Όπερας» στο αστικό κοινό τον είχε προβληματίσει, θεώρησε ότι ο σκοπός του είχε «αποτύχει». Στο «Ρομάντζο», χρησιμοποιώντας τα ίδια πρόσωπα, διηγείται μια σειρά εμπορικών δολοπλοκιών, αλληλοεκβιασμών, πισώπλατων χτυπημάτων και αδυσώπητου ανταγωνισμού μεταξύ των αστών σε βάρος των φτωχών λαϊκών στρωμάτων. Στην αρχή κάθε κεφαλαίου δε, σαν εισαγωγή, παραθέτει στίχους από τα τραγούδια της «Όπερας».
Με έναν παράξενο τρόπο, οι καταστάσεις που διαβάζουμε στο «Ρομάντζο», η εκμετάλλευση του αδύναμου από τον ισχυρό, ο εκβιασμός με το «γάντι» ή με το «κολάρο» με χρήση απίθανων διλημμάτων και ο εγκλωβισμός του αδύναμου σε «αναπόφευκτες καταστάσεις λόγω εξωτερικών παραγόντων» ηχούν τόσο οικείες και σημερινές. Έτσι, βλέποντας το θέατρο του παραλόγου που ζούμε καθημερινά τυπωμένο στο χαρτί, μπήκαμε στον πειρασμό να «παντρέψουμε» ένα μικρό, αποσπασματικό μέρος του πολυσέλιδου κειμένου του «Ρομάντζου», που επικεντρώνεται στο βίο και την πολιτεία του Μακήθ – ο οποίος σύντομα απομακρύνεται από το εγκληματικό παρελθόν του, φορά κοστούμι και γίνεται «επιχειρηματίας», μιας και αυτό είναι πιο κερδοφόρο – με τη μουσική του Βάιλ σε μια νέα σύνθεση.
Η μεταγραφή της μουσικής για ορχήστρα έγινε σε μουσική για κουιντέτο (φλάουτο, αγγλικό κόρνο, πιάνο, κοντραμπάσο και κρουστά) και δημιουργεί ένα πλήρες ηχοχρωματικό σύνολο. Κεντρικό ρόλο παίζει ο αφηγητής που περιγράφει αλλά και σχολάζει ειρωνικά τα τεκταινόμενα, ενώ η γυναικεία και ανδρική φωνή τραγουδούν τα τραγούδια της «Όπερας» σόλο ή και ντούο. Ο Μακήθ, πέρα από το ρόλο του ως τραγουδιστής, μας μυεί στον κόσμο του κάνοντάς μας κοινωνούς της στρατηγικής του.
Προσπαθήσαμε να κάνουμε όχι μία παράσταση Μπρεχτ αλλά μία παράσταση βασισμένη στον διάλογο ανάμεσα στο κείμενο του Μπρεχτ και τη μουσική του Βάιλ, συνθέτοντας ένα νέο κείμενο και μια νέα μουσική με μια λίγο διαφορετική ματιά.
